Gloriosus Posts

Korte stakingspauze.

Hegels 250ste verjaardag. Maar deze schrijver had nog geen gecertificeerde reynebeau! Hoeveel leesbaarder had zijn boek kunnen worden!

 

Korte Stakingsonderbreking ten gevolge van boekpublicatie.

 

Eurykleia Coloratuur aan:

 

Aan de heer Arnold Eloy

uitgeverij Mens & Cultuur

Koning Albertlaan 60

9000 Gent

 

 

Geachte Heer, Uitgever, Waarde Collega.

Als woordvoerster van de Paradigma-uitgeverij dank ik u voor het recensie-exemplaar van het boek van dr. Paul De Ridder, De Rechtvaardige Rechters terug van weggeweest. Wij willen het bestaan van uw uitgave wel vermelden op onze Paradigma-website, maar een recensie in de traditionele zin van het woord kunnen we niet plaatsen. Coralie Coloratuur en ikzelf zijn namelijk nog steeds in staking en Lucas Mariën zit gebogen over de eindredactie van het eerste deel van zijn werk over de Rechtvaardige Rechters dat in het najaar verschijnt. De enige hier die een recensie zou kunnen schrijven is mijn platonische vriend prof. dr. Jos Zoetesmeer, moraaltheoloog, maar die is na voorlezing (door mij aan de telefoon) van de hoofdstukken Het niveau Reynebeau en Bestaat “dat ding” nog? te zeer geschokt. Hij vreest dat die hoofdstukken – ik citeer – ‘niet objectief’ zijn. Hij wil een petitie onder theologen organiseren om te verkrijgen dat hun lievelingskrant De Standaard niet langer te schande wordt gemaakt door die ijdele nulliteit.

In plaats van een recensie geven we u en de auteur van het boek een reynebeau cadeau. De gecertificeerde reynebeau is een door mij, Eurykleia Coloratuur, geschapen kunstwerk, een balpen waarop dichtregelen van Marc Reynebeau zijn aangebracht, zodanig dat ook de meest vergeetachtige penvoerder steeds een citaat van deze dichter ter beschikking heeft. Ik stuur u exemplaren met

een paar miljard miserabelen

ook jij, lezer, en ik zelfs

respectievelijk:

de sigaar

maar toch ook een beetje god

Als bijzondere tegemoetkoming kunt u een reynebeau met een ander opschrift kiezen en uw exemplaar dus inruilen. De andere opschriften afkomstig uit de poëtische dichtwerken van de sterjournalist van De Standaard zijn:

van de aandriften het toilet

daarin het proces ervan

En:

de valleien

van somber zelfbeklag

 

De spectaculairste gedeelten uit het poëtische oeuvre van onze held kunnen ook worden geraadpleegd op Het Paradigma, in de door mij beheerde beheerde rubriek Marc Reynebeau: Uit één bundel.

Deze prijs zal voor het publiek een bijkomende aansporing zijn om uw boek te kopen. En voor ons zijn de geciteerde hoofdstukken uit het Rechtersboek een aanleiding om eindelijk ook aandacht te vragen voor de prozaïsche Gloriosus, in een nieuwe rubriek: Staking of niet! Heldhaftig Proza.( Staking of niet!)

Het eerste daarin geciteerde fragment ontlenen we aan uw boek!

Voor het andere verwijs ik naar mijn Kerstverhaal van december 2019, geen journalistieke maar een literaire tekst. Met eeuwigheidswaarde dus. Ik heb mijn verhaal voor de gelegenheid trouwens herzien.

Tenslotte verwijs ik ook naar de ontdekker van het hilarische potentieel van Marc Reynebeau, Lucas Mariën, die hem ook als eerste beschreef als de snoevende Gloriosus. Mariën wil zijn tekst ook herzien; in de loop van de volgende dagen vindt u die hier: Marc Reynebeau: Van sigaar tot god.

 

Met vriendelijke groet (getekend:)

Eurykleia Coloratuur, voor uitgeverij Het Paradigma.

 

 

De gecertificeerde reynebeau is hier voor iedereen verkrijgbaar: Uitgeverij Paradigma

 

Staking of niet!

Stakerspost (vóór de stakingspauze & corona). Foto prof Hugo Daas.

Marc Reynebeau als prozaïst.

Gebloemleesd door Eurykleia! (Vanaf de) Walpurgisnacht 2020.

 

“…maar ik ben het dus gaan uitzoeken en dan heb ik dus een heleboel mensen gezien die mij dus inderdaad bevestigden, ja dat dus die operatie bezig was, maar dat die dus ook stil lag.” (geciteerd door: Dr. Paul de Ridder, De Rechtvaardige Rechters terug van Weggeweest, Gent 2020. P. 68)

 

“Ondertussen toonde hij zich, een beetje altklug, zeer in beslag genomen door zijn nieuwe liefde.” Marc Reynebeau, Dichter in Berlijn, P. 16. De volledige verklaring van dit citaat staat hier: Kerstverhaal II (2019)

 

 

LiteraLeaks 16.1. Paritair Comité

13 december 2019. Het Paradigma. Bijgewerkt in januari 2020.

 

De staking bij HP. Tijdens de bijeenkomsten van het paritair comité werden de hele turbulente zomer van 2019 ten dele uitermate choquerende conversaties gevoerd. Voorproef.

Uw whistleblower.

 

Coralie: We zetten onze staking onbeperkt voort. Aangezien de censuur op onze website in dit sociaal conflict al van bij het begin een rol speelde. Lucas zal dan wel verplicht zijn om over de vijanden van de literatuur te schrijven.

Eurykleia: Stakingsmoe ben ik ook wel, maar daarom toch geen stakingsbreker. Daarin geef ik je gelijk. Bij de eerste bijeenkomst van het paritair comité was Lucas geneigd om toe te geven. Ik mocht een kerstverhaal schrijven en tot op zekere hoogte zelfs politieke tribunes. Er was een virtueel akkoord en dan… Ach, Coralie, als ik mijn kerstverhaal maar op tijd af krijg!

Coralie: Maak je maar geen zorgen, oma. Eventueel verwijs je de lezers nog eens naar je vorige kerstverhaal.

Eurykleia: Maar dat gaat toch niet, Coralie. En er was bovendien een virtueel akkoord.

Coralie: Hoe komt Lucas er ook bij om de regering te vragen een bemiddelaar te sturen?

Eurykleia: Zonder die bemiddelaar zou onze staking al lang voorbij zijn geweest.

Coralie: Er moet een einde komen aan de censuur en autocensuur. Lucas heeft me een paar jaar geleden gevraagd een map in het Archief Rechtvaardige Rechters op te nemen onder het trefwoord ‘Geert Buelens’. Ik heb hier een artikel uit De Standaard. Een voormalige verloofde stuurt me daaruit artikels waarvan hij denkt dat ze me kunnen interesseren. Buelens dus, die heeft zich blijkens dat stuk geweldig ingespannen om Marc Reynebeau de status te geven van iemand die kon meepraten over kunst. Reynebeau maakte een vanzelfsprekend onleesbaar boek over Paul Van Ostaijen waarin hij demonstreert dat hij van toeten noch blazen weet. Waarin hij de niet-receptie van PvO nog eens in de verf zet. Buelens, de officiële PvO-specialist, doet alsof hij dolblij is met dat boek.

Eurykleia: Misschien wás hij dat ook.

Coralie: Dat beweert Lucas ook. Volgens mij is Buelens corrupt – maar volgens Lucas is hij in de eerste plaats geen groot licht en is zijn bewondering voor Gloriosus oprecht en diep doorvoeld. Zijn eigen dikke boek over Van Ostaijen heeft ook geen academisch niveau en is op zijn beurt een demonstratie van die niet-receptie. Maar nu dus zijn dossier in ons Archief RR stilaan volledig is, nu wil Lucas er niet aan beginnen. »Je kunt toch niet verwachten dat ik de Guitenstreken van Kwik en Flupke in de literatuur introduceer,« klinkt het nu. Maar waarom heb ik dan dat dossier moeten aanleggen, oma? De corruptie, de hoernalituur, het zo moeilijk te vatten netwerk van wederzijdse afhankelijkheid en dienstverlening… En als de geest verrot is… De vis begint te stinken aan de kop, zegt het spreekwoord. En dat de corruptie in de literaire wereld even groot is als in de justitie… Dáár, in die wereld, heeft de affaire Dutroux tenminste een en ander aan het licht gebracht. Maar dat Buelens en zijn soort de Dutroux en Nihoul van de literatuur zijn…

(Op dit ogenblik verschijnt Lucas op het terras waar Eurykleia en Coralie in de zon liggen. Nadat hij aan het verzoek van de dames om te worden ingecrèmed voldaan heeft laat hij verluiden:) O neen, Ludo Buelens, daar begin ik niet aan.

Coralie: Waarom noem je hem Ludo, Lucas?

Lucas: Heet hij niet zo?

Coralie: Hij heet Geert.

Lucas: Ach… Zijn gedichten zien eruit alsof hij Ludo heet. Ik heb er een gelezen in een boek van Ilja Leonard Pfeijffer[1]. Die bespreekt een ‘gedicht’ van Buelens en citeert het ook grotendeels. Daar heb ik dat ‘gedicht’ gelezen dus. Ik heb er me verder niet mee beziggehouden want toen ik dat ene gelezen had, dat Pfeijffer citeert, toen had ik vreselijke hoofdpijn en de hele nacht heb ik gedroomd van een roze tuinkabouter. Wie zoiets in alle ernst als gedicht publiceert, die geeft zichzelf een diploma van niet te weten wat poëzie is.

***

Eurykleia: We zouden een nieuw atelierfeest kunnen geven. Ik zou erover kunnen denken een kunstwerk te concipiëren en ook uit te voeren dat zou bestaan uit een langzaam draaiende lampenkap waarop een gedicht van Geert Buelens zou zijn afgedrukt. Wie het nodige geduld opbrengt, zou het hele gedicht zich als het ware voor zijn ogen zien afrollen. Als hij tenminste het licht eerst wil aanknippen. Hilarische effecten zouden minder frequent zijn als in de hiervan zo verzadigde Vlaamse dichtwerken van Gloriosus Reynebeau, maar toch – de als het ware met Vl. poëzie bekladde lampenkap zou kunnen symboliseren hoe dat geknoei het licht belemmert om volop en onvertroebeld te schijnen.

  1. Ongetwijfeld wordt het volgende boek van Pfeijffer bedoeld: Het geheim van het vermoorde geneuzel. Een poëtica. Amsterdam 2003.