De boodschap van Goedertier Posts

Detectivebord, alfabetisch: Filosofie

 

Neothomisme.

Steekkaart: Recht 2.2.2.: De Herstellers

Een van de redenen waarom paus Pius XI geloofde dat Benito Mussolini door de hemel gezonden was, was niet alleen het feit dat die de Banco di Roma redde, maar ook dat hij in het Italiaanse hoger onderwijs Kant liet vervangen door Augustinus en Thoma van Aquino. (Deschner, Die Vertreter Gottes, 36.)

 

 

 

 

 

 

 

Detectivebord, alfabetisch: Banken

 

Verrassend relict?

Algemeene Bankvereeniging

 

Banco di Roma

Een van de redenen waarom het Vaticaan zo tevreden was met de machtsgreep van Benito Mussolini, was dat die in 1923 het faillissement van de (Vaticaanse) Banco di Roma wist te verhinderen – door anderhalf miljard lire staatsgeld toe te schieten. De Banco di Roma was vervlochten met het netwerk van katholieke Raiffeisenbanken. (Genoemd naar bankencoöperatieven voor de boeren, uitgevonden door Friedrich Wilhelm Raiffeisen.) Karlheinz Deschner: Die Vertreter Gottes. München 1994. p. 36.

 

 

Detectivebord, alfabetisch: B

 

In het Sylter Archiv bevindt zich een foto-met-opdracht van Jos de Beer, conservator van het museum Sterckxshof in Deurne, “aan Lt. H. Koehn”. Koehn moet op dat moment al majoor zijn geweest. De foto is niet gedateerd, maar wel het “borstbeeld” van “Beeldhouwer Ed Veryecken” dat de schenker De Beer vereeuwigt en dat van juli 1944 zou zijn. Dat is de maand waarin Koehn terugkeert naar Duitsland, kort daarop zal hij afzwaaien. Op het moment dat wij die foto wilden kopiëren – eeuwen geleden – beschikten we alleen over een fotokopieermachine van het gemeentehuis van Westerland op Sylt. Excuses voor de slechte kwaliteit.

Kennelijk hebben Koehn en De Beer langere tijd contact met elkaar gehad. Volgens de opdracht van de “Museumsdirektor” (aldus Koehn, achter op de foto) was er zelfs sprake van “vier jaren wederzijdsche dienstbetoon” (zo staat het er; cfr. foto, verso).

De Beer was afkomstig van Wetteren en had Arsène Goedertier gekend. Anderzijds was hij al sinds 1895 weg uit zijn geboortedorp. Hij beschrijft Goedertier als “een fantasierijk man, maar niet de dader van de diefstal”! Goedertier zou veeleer een “tussenpersoon” of “bemiddelaar” zijn geweest. (Cfr. MoK II, 308.) Hier krijgen we weer eens de versie “bemiddelaar” te horen – die ook Koehn tot de zijne zou maken; die ook de versie van Julienne Goedertier was, van Arsènes broer Valère en tenslotte van Robert Senelle – grondig gedocumenteerd bij Paul de Ridder in “De RR terug van weggeweest”, Gent 2020.

Volgens de opdracht op de foto moeten er dus meerdere ontmoetingen tussen De Beer en Koehn hebben plaatsgevonden, vier jaar lang. Wat dat “wederzijdsch dienstbetoon” behelsde – we hebben er het raden naar. Waarschijnlijk hebben ze het vaker over de RR gehad, Koehn zal de getuige penibel hebben uitgevraagd, hebben geconfronteerd met andere gegevens die hij bij andere getuigen had verzameld… De schenking van de foto met de opdracht op de valreep van Koehns definitieve vertrek naar Duitsland wijst wel op een zekere warmte in die relatie. We hebben er al op gewezen dat Koehn een aimabel man was, die met zowat iedereen (Julienne Goedertier, Max Winders…) goed kon opschieten. Er is een aantekening van Koehn dat hij bij De Beer op bezoek was in juli 1943. Hij had toen al verbod gekregen om zijn onderzoek in de affaire RR voort te zetten, maar hij heeft dat bij verschillende gelegenheden aan z’n laars gelapt. Voor zijn definitieve terugkeer naar Duitsland heeft hij verschillende Vlaamse kennissen een soort afscheidsbezoek gebracht. De datum van de sculptuur op de foto wijst erop dat De Beer een van hen was.

De Beer was ook de man die tegen Koehn beweerde dat Monseigneur van den Gheyn wist waar de RR zich bevonden: “U zult zien, na de dood van die kanunnik komt het paneel weer te voorschijn.” (Naar MoK II, 308.)

Bovendien zouden Van Puyvelde en Renders bij de zaak betrokken zijn. We hebben dit al even aangestipt: Detectivebord: steekkaart Renders – godin van het Recht.

De foto van het borstbeeld met opdracht aan Koehn; verso.

 

Via De Beer was er ook een contact naar de abdij van Dendermonde. Ik heb in Antwerpen een man gekend – die overleden is; ik kan hem geen bijkomende vragen meer stellen – die bevriend was met een pater van de abdij van Dendermonde met wie ook De Beer bevriend was. Als de pater bij De Beer op bezoek ging, werd ook mijn kennis uitgenodigd voor het gezellig onderonsje. De abdij van Dendermonde duikt in de Affaire telkens weer op.

24 januari 2021.

LM

 

 

 

 

 

Te romantisch?

 

Coralie Coloratuur. Oktober 2020

 

Ook wij staken tegen censuur. Maar als ik nu blijf zwijgen, dan bevorder ik juist die censuur.

En volgens Lucas mocht er op een literaire website niet over condooms gesproken worden. Dat vindt hij te romantisch. We moesten de hele Goethe er maar eens op nalezen, daar komt geen ene condoom in voor. Bij Hermans ook niet of nauwelijks. Bovendien doet de literatuur niet aan politiek.

De mainstreaming van de media is in Duitsland ook bezig, maar er zijn belangrijke uitschieters, zoals het satirisch programma Die Anstalt, op het tweede net ZDF.

Meesterlijk, hun behandeling van het Assange-proces.

Vandaar dat ik niet kan nalaten er naar te verwijzen:

https://www.zdf.de/comedy/die-anstalt/die-anstalt-vom-29-september-2020-100.html

Ik moet dit tekstje nog wat fatsoeneren; maar nu gauw op het net, alvorens onze anti-romanticus er erg in krijgt.

Groet aan iedereen,

Coralie.

(Ik kom hier op terug!)

Er kan intussen niet genoeg reklame worden gemaakt voor het kwestieuze Wikileaks-filmpje ook. Te vinden onder “collateral murder”. Bekijk het, deel het…

Verrassend & foto Kunstschutz

 

7 september 2020. Lucas Mariën.

 

Een bekende historicus uit A. reklameert omdat wij te laatdunkend over zijn vakgenoten gesproken zouden hebben.

‘Wat wil je, als je niets onderneemt tegen lieden die je permanent belachelijk maken? Niet alleen dat zekere nationale schertsfiguren zich voor historicus uitgeven…’

‘Maar de man die jij nu bedoelt geeft zich voor álles uit! Naast astronoom, fysioloog, pediater en spekpater is hij ook nog kernfysicus, astrolabium, filosoof…’

‘Hij houdt zich voor competent genoeg om zelfs in verband met literatuur een duit in het zakje te mogen doen.’

‘Dat loopt dan altijd en terecht slecht af voor zo’n stuk onbenul. Dankzij Het Paradigma en de nieuwe actualiteit van zijn dichtbundel weet iedereen nu wat hij waard is.’

‘Vergeet de kerstverhalen van Eurykleia niet!’

Incident gesloten.

***

De foto van de Brusselse Kunstschutz uit het Archief Rechtvaardige Rechters wou ik nog als primeur kunnen publiceren, voor hij de wijde wereld in gaat. Vermoedelijk is dit de enige bekende foto van dat gezelschap. Helemaal links zit Henry Koehn, uiterst rechts zijn chef, Professor Rosemann.

Kennelijk werd Rosemann door zijn ondergeschikten aangesproken met het Nederlandse woord ‘baas’. In ieder geval luidt de aanhef van een brief die de secretaresse Lotte Weber (derde van links) lang na de oorlog aan hem adresseerde: ‘Lieber Baas’.

Noemde ook Koehn hem zo?

We zullen het waarschijnlijk nooit weten.

 

***

Een opstel van Wolfgang Krönig uit 1964 in de nalatenschap van Rosemann.

‘Teneur van het opstel,’ aldus Christina Kott, ‘is het tekort aan volledige (…) inventarissen in België. Redenen hiervoor: de ontbrekende organisatie van overheidswege van monumentenzorg.’ Ze citeert dan Krönig:

‘Nóg een reden, niet minder belangrijk hoewel ternauwernood ooit uitgesproken, zou het verlangen zijn naar onbeperkte liberaliteit, het al te ongeremde maar laten betijen van industrie, private bouwactiviteit en stedenbouwkundige ontwikkeling in de voorbije meer dan honderd jaren. Het verlies aan culturele waarden dat het land hierdoor geleden heeft is aanzienlijk. De onaangename aanblik van veel plaatsen en landstreken in stedenbouwkundig opzicht, contrasteert opvallend met het Nederlandse buurland. In Nederland heeft het ‘Rijksbureau voor Monumentenzorg’ een inventarisatie van monumenten op z’n actief die in België tevergeefs zijns gelijke zoekt. (…) Zo kun je maar hopen dat in België niet alleen de inventarisatie (…) in de toekomst in een verhoogd tempo voort zal gaan, maar ook het daarmee verbonden inzicht in de steeds dringender wordende geordende bevrediging van (…) behoeften. Alleen dán kan de gemeenschappelijke erfenis van de Europese cultuurnaties beter bewaard worden voor de toekomst.’

 

***

Een van de opzienbarendste dingen die ik de voorbije dagen geleerd heb: het ontslag van Metternich als chef van de Kunstschutz in België en Noord-Frankrijk zou geen gevolg geweest zijn van de confrontatie met Göring – die dat ontslag vervolgens bewerkstelligd zou hebben. Maar wel zou het in verband hebben gestaan met het ‘Genter Altar’ – het Lam Gods dus. Hoe en waarom? Om velerlei redenen hangt er om dit ontslag een waas van geheimzinnigheid.